ბიბლია: ბარუქ წინასწარმეტყველი
Author: Институт перевода Библии
Date: 2020-12-19T15:12:39.197265+00:00

ბიბლია
ბიბლია

1. სათაურის გვერდი

1. ბარუქ წინასწარმეტყველი

სათაურის გვერდი

ბიბლია
ძველი და ახალი აღთქმა

(კანონიკური და არაკანონიკური წიგნები)

ბიბლიის თარგმნის ინსტიტუტი

2002

ISBN 91-89122-21-6

© კანონიკური წიგნები – ბიბლიის თარგმნის ინსტიტუტი, სტოკჰოლმი, 2002

© არაკანონიკური წიგნები – საქართველოს ბიბლიის საზოგადოება, 2002

ბარუქ წინასწარმეტყველი
ბარუქ წინასწარმეტყველი

1. 1

2. 2

3. 3

4. 4

5. 5

1
ბარუქ წინასწარმეტყველი

1^1ესაა სიტყვები წიგნისა, რომელიც ბარუქმა, ნერიას ძემ, მახსეიას, ციდკიას, ხასადიას, ხილკიას შთამომავალმა დაწერა ბაბილონში,

2მეხუთე წელს, თვის მეშვიდე დღეს, იმ დროიდან, როცა ქალდეველებმა იერუსალიმი აიღეს და ცეცხლს მისცეს იგი.

3წაიკითხა ბარუქმა ამ წიგნის სიტყვები იუდას მეფის – იექონიას – იეჰოიაკიმის ძისა და მთელი იმ ხალხის წინაშე, ვინც მის მოსასმენად მოვიდა.

4დიდებულების, უფლისწულების, უხუცესების და მთელი ხალხის, პატარებიდან დაწყებული და დიდებით დამთავრებული, მოკლედ, ყველას თანდასწრებით, ვინც კი ცხოვრობდა ბაბილონში, მდინარე სუდის პირას.

5ისინი კი ტიროდნენ, მარხულობდნენ და ლოცულობდნენ უფლის წინაშე.

6შეკრიბეს ვერცხლი, ვისაც რამდენი შეეძლო,

7და გაუგზავნეს იერუსალიმში იეჰოიაკიმს, ხილკიას ძეს და შალუმის ბადიშს – მღვდელმთავარს, მღვდლებს და მთელ ხალხს, ვინც მასთან ერთად იმყოფებოდა იერუსალიმში,

8როცა ბარუქმა მიიღო უფლის სახლიდან წამოღებული ჭურჭელი იუდას ქვეყანაში დასაბრუნებლად, სივანის თვის მეათე დღეს, – ეს იყო ვერცხლის ჭურჭელი, რომელიც გააკეთებინა იუდას მეფე ციდკიამ, იოშიას ძემ, –

9მას შემდეგ, რაც ბაბილონის მეფემ – ნაბუქოდონოსორმა იერუსალიმიდან ბაბილონში გადაასახლა იექონია, ისევე, როგორც მთავრები და ტყვეები, დიდებულები და იუდას ერი.

10და შეუთვალეს: „აჰა, გიგზავნით ვერცხლს და ამ თანხით იყიდეთ საკლავი სრულადდასაწველისა და ცოდვის მსხვერპლისათვის, შეიძინეთ საკმეველი, გაამზადეთ ძღვენი და მიიტანეთ ჩვენი უფალი ღმერთის სამსხვერპლოზე.

11ილოცეთ ბაბილონის მეფის – ნაბუქოდონოსორის სიცოცხლისათვის და მისი ძის – ბელშაცარის სიცოცხლისათვის, რათა იყოს მათი დღენი, როგორც დღენი ცისა დედამიწაზე.

12და უფალი მოგვცემს ძალას, გაგვინათლებს თვალებს და ვიცხოვრებთ ნაბუქოდონოსორის, ბაბილონის მეფისა, და ბელშაცარის, მისი ძის, ჩრდილქვეშ; დიდხანს ვეყმობით მათ და ვპოვებთ მადლს მათ წინაშე.

13ილოცეთ ჩვენთვისაც ჩვენი უფალი ღმერთის წინაშე, რადგანაც შევცოდეთ მას და დღევანდელ დღემდე გადმოდის მისი რისხვა და მძვინვარება ჩვენზე.

14წაიკითხეთ ეს წიგნი, რომელსაც გიგზავნით უფლის სახლში გამოსაცხადებლად დღესასწაულისა და საამისოდ განკუთვნილ დღეებში.

15და თქვით: ‘სიმართლე ჩვენი უფლისა და ღმერთის ხელთაა, ჩვენ კი პირშერცხვენილნი ვართ, როგორც დღეს იუდასა და იერუსალიმის მკვიდრნი,

16ჩვენი მეფეები და ჩვენი მთავრები, ჩვენი მღვდლები, ჩვენი წინასწარმეტყველნი და ჩვენი მამები,

17რადგანაც ვცოდეთ უფლის წინაშე

18და არ დავემორჩილეთ მას, არ შევისმინეთ ჩვენი უფალი ღმერთის ხმა, რათა მივყოლოდით მის მიერ ბოძებულ მცნებებს.

19მას შემდეგ, რაც უფალმა ჩვენი მამა-პაპანი გამოიყვანა ეგვიპტის ქვეყნიდან, დღევანდელ დღემდე ვეურჩებოდით ჩვენს ღმერთს და უფალს, და ნაკლებად გვადარდებდა ის ამბავი, რომ ყურს არ ვუგდებდით მის ხმას.

20ამიტომაცაა, რომ, დღევანდელი დღისა არ იყოს, გამუდმებით თანა გვდევს უბედურება და შეჩვენება, რაც აუწყა უფალმა მოსეს, მის მონამორჩილს, იმ დღეს, როცა ჩვენი მამა-პაპანი გამოიყვანა ეგვიპტის ქვეყნიდან, რათა მოეცა ჩვენთვის ქვეყანა, სადაც რძე და თაფლი მოედინება.

21არ შევისმინეთ ჩვენი უფალი ღმერთის ხმა იმ წინასწარმეტყველთა სიტყვებში, რომელნიც მან მოგვივლინა,

22არამედ ყველანი ვიქცეოდით ჩვენი უკეთური გულის კარნახით, ვემსახურებოდით უცხო ღმერთებს და ბოროტებას ჩავდიოდით ჩვენი უფალი ღმერთის თვალთა წინაშე.

2

2^1და ღმერთმა აღასრულა თავისი სიტყვა, რომელიც წარმოსთქვა ჩვენს წინააღმდეგ, ისევე, როგორც ისრაელის ქვეყნის მსაჯულთა, ჩვენს მეფეთა და მთავართა, ყველა ისრაელიანისა თუ იუდაელის წინააღმდეგ.

2მთელ ცისქვეშეთში არ მომხდარა ის, რაც მან მოახდინა იერუსალიმში, თანახმად იმისა, რაც სწერია მოსეს სჯულში:

3ზოგი თავისი ძის ხორცს დაუწყებს ჭამას, ზოგი კი – თავისი ასულისასო.

4და დაუმონა ისინი ყველა ქვეყანას, რომელიც გარს გვარტყია, საგინებლად და სარბევად მისცა ყველა ჩვენს მეზობელ ერს, რომელთა შორისაც მიმოფანტა ისინი.

5ასე რომ, კი არ ავმაღლდით, არამედ დავმდაბლდით, რადგანაც ვცოდეთ ჩვენი უფალი ღმერთის წინაშე და არ შევისმინეთ მისი ხმა.

6სიმართლე ჩვენი უფლისა და ღმერთის ხელთაა, ჩვენ კი პირშერცხვენილნი ვართ, როგორც დღეს – ჩვენი მამები.

7ყველა ის უბედურება, რაც უფლის მიერ გვეუწყა, ერთიანად დაგვატყდა თავზე.

8არ ვლოცულობდით უფალი ღმერთის წინაშე, რათა თითოეული ჩვენგანი მიექცია მისი უკეთური გულის ზრახვისგან.

9უფალი ფხიზლად დარაჯობდა ყველა ამ უბედურებას და ბოლოს თავს დაგვატეხა ისინი, რადგანაც მართალია იგი ყველაფერში, რაც გვამცნო ჩვენ.

10მაგრამ ჩვენ ყურად არ ვიღეთ მისი ხმა, რომ გვევლო მისი მცნებებისამებრ, რომლებიც წესად დარგო ჩვენს წინაშე.

11და ახლა, უფალო ღმერთო ისრაელისა, რომელმაც ეგვიპტის ქვეყნიდან გამოიყვანე შენი ერი მტკიცე ხელით, ნიშნებით და სასწაულებით, დიადი ძალითა და შემართული მკლავით, და თვითონვე შეჰქმენი შენი სახელი, როგორც დღევანდელ დღეს,

12შეგცოდეთ, მკრეხელურად და უსამართლოდ მოვიქეცით, უფალო ღმერთო ჩვენო, ყველა შენი მცნების წინააღმდეგ.

13გვაშორე შენი რისხვა, რადგანაც ცოტანიღა დავრჩით იმ ხალხებს შორის, რომლებშიაც მიმოგვფანტე ჩვენ.

14შეისმინე, უფალო, ჩვენი ლოცვა-ვედრება, გვიხსენი შენთვის და შეგვიწყალე იმათ წინაშე, რომლებმაც აგვყარეს და გადაგვასახლეს.

15რათა შეიგნოს მთელმა ქვეყანამ, რომ შენა ხარ უფალი ღმერთი ჩვენი და შენი სახელით იწოდება ისრაელი და მისი მოდგმა.

16მოგვხედე, უფალო, შენი წმიდა სახლიდან და გაგვიხსენე; მოგვაპყარ ყური, უფალო, და გვისმინე;

17გაახილე თვალი, უფალო, და გვიხილე, რადგანაც ქვესკნელის მკვიდრნი, სული რომ აღარ უდგათ სხეულში, დიდებასა და სამართალს ვერ მოგაგებენ,

18არამედ ამდენი უბედურებით შეძრწუნებული სული, დათრგუნული და დაბეჩევებული რომ დაიარება, სული მჭმუნვარე, დამშეული და ეული, – აი, ვინ მოგაგებს, უფალო, დიდებასა და სიმართლეს.

19ასე რომ, ჩვენი მამა-პაპისა და ჩვენი მეფეების სიმართლეს როდი ემყარება ჩვენი ლოცვა-ვედრება შენდა მომართ, უფალო ღმერთო ჩვენო.

20რადგანაც შენ მოგვივლინე შენი რისხვა და მძვინვარება, როგორც ბრძანე შენივე მონა-მორჩილთა – წინასწარმეტყველთა პირით:

21ამას ბრძანებს უფალი: ქედმოდრეკილნი ემსახურეთ ბაბილონის მეფეს, და დამკვიდრდებით მიწაზე, რომელიც მივეცი თქვენს მამა-პაპას.

22ხოლო თუ არ შეისმენთ უფლის ხმას და არ ემსახურებით ბაბილონის მეფეს,

23იმდენს ვიზამ, რომ აღარ ისმოდეს იერუსალიმსა და მის შემოგარენში ლხენისა და სიხარულის ხმა, არც ხმა სასიძოსი და სასძლოსი, და ადამიანის ჭაჭანებაც აღარ იყოს მთელ ქვეყანაში.

24მაგრამ ჩვენ ყურად არ ვიღეთ შენი ხმა, რომელიც გვეუბნებოდა, ვყოფილიყავით ბაბილონის მეფის მსახურნი, და აღასრულე შენი სიტყვები, წარმოთქმულნი შენივე მონა-მირჩილ წინასწარმეტყველთა პირით: ამოიყრებაო საფლავებიდან თქვენი მეფეებისა და თქვენი მამა-პაპის ძვლები.

25და, აი, ახლა ყრიან ისინი დღის ხვატსა და ღამის სიცივეში; აღსრულებით კი საშინელი ტანჯვა-წამებით, შიმშილით, მახვილითა და განდევნით აღესრულნენ.

26დაუტევე სახლი, რომელიც იწოდა შენი სახელით, როგორც ვხედავთ დღევანდელ დღეს, – ისრაელის სახლისა და იუდას სახლის უკეთურების გამო.

27და მოგვექეცი, უფალო, მთელი შენი სიკეთითა და მთელი შენი გულმოწყალებით,

28როგორც თქვი შენი მონა-მორჩილის მოსეს მეშვეობით იმ დღეს, როცა უბრძანე მას დაეწერა შენი სჯული ისრაელის ძეთა წინაშე:

29‘თუ არ შეისმენთ ჩემს ხმას, ეს ურიცხვი და უთვალავი სიმრავლე ერისა უბადრუკად იქცევა იმ ხალხებში, რომელთა შორისაც მიმოვფანტავ მას.

30ვიცი, რომ არ შეისმენს ჩემსას, რადგანაც ურჩი ერია; მაგრამ ბოლოს მაინც ჩაიხედავენ გულში თავიანთი გადასახლების მიწაზე,

31და მიხვდებიან, რომ მე ვარ მათი უფალი ღმერთი; და მივცემ მათ გულს და სასმენელს, რათა ისმინონ.

32და მადიდებენ თავიანთი გადასახლების მიწაზე და ახსენებენ ჩემს სახელს.

33მიიქცევიან ურჩობისა და თავიანთ ბოროტ საქმეთაგან, რადგანაც გაიხსენებენ გზას თავიანთი მამა-პაპისას, რომელთაც სცოდეს უფლის წინაშე.

34და დავაბრუნებ მათ მიწაზე, რომელიც აღთქმით მივეცი მათ მამა-პაპას – აბრაამს, ისააკს და იაკობს, და დაეუფლებიან მას, და გავამრავლებ და აღარ შემცირდება მათი რიცხვი.

35და დავუდებ მათ საუკუნო აღთქმას, რომ ვიქნები მათი ღმერთი, ხოლო ისინი იქნებიან ჩემი ერი, და აღარ ავყრი ჩემს ხალხს, ისრაელს, იმ ქვეყნიდან, რომელიც მივეცი მას’.

3

3^1უფალო, ყოვლისმპყრობელო, ისრაელის ღმერთო, სული ურვილი და სული შეჭირვებული შემოგღაღადებს შენ.

2შეისმინე, უფალო, და შეგვიწყალე, რადგანაც ვცოდეთ შენს წინაშე.

3ვინაიდან შენ საუკუნოდ დამკვიდრებული ხარ, ხოლო ჩვენ – სამუდამოდ დაკარგულნი.

4უფალო ყოვლისმპყრობელო, ისრაელის ღმერთო, შეისმინე ისრაელის მიცვალებულთა და მათი შვილების ვედრება, რომელთაც სცოდეს შენს წინაშე, არ შეისმინეს ხმა უფლისა, მათი ღმერთისა, და განუყრელი გახდა ჩვენგან უბედურება.

5ნუ გაიხსენებ ჩვენი მამა-პაპის უსამართლობას, არამედ, გახსოვდეს შენი ხელი და შენი სახელი ამჟამად,

6რადგანაც შენა ხარ უფალი ღმერთი ჩვენი, და გადიდებთ შენ, უფალო.

7მიტომაც ჩაგვინერგე შენი შიში გულებში, რომ ვუხმობდეთ შენს სახელს; შენი მაქებარნი ვიქნებით გადასახლებაში, რადგანაც განვდევნეთ ჩვენი გულებიდან ყოველგვარი უსამართლობა ჩვენი წინაპრებისა, რომელთაც სცოდეს შენს წინაშე.

8აი, დღეს გადასახლებაში ვართ, სადაც მიმოგვფანტე ჩვენს საგინებლად, შესაჩვენებლად და ნაცვლისგებად ყველა იმ უსამართლობის გამო, რაც ჩაიდინეს ჩვენმა წინაპრებმა, რომლებიც განუდგნენ უფალს, ჩვენს ღმერთს’“.

9ისმინე, ისრაელ, მცნებანი სიცოცხლისა და ყურად იღე, რათა შეიცნო სიბრძნე.

10რა ხდება, ისრაელ? რა გინდა მტრის ქვეყანაში? რამ დაგაბერა უცხო მიწაზე?

11რად შეიბილწე მკვდრებთან ერთად და შეირაცხე ქვესკნელის მკვიდრთა შორის?

12იმიტომ რომ დაუტევე წყარო სიბრძნისა.

13ღვთის გზით რომ გევლო, მშვიდობით იცხოვრებდი სამარადისოდ.

14ისწავლე, სად არის სიბრძნე, სად არის ძალა, სად არის ცოდნა, რათა ამასთანავე შეიცნო, სადაა დღეგრძელობა და სიცოცხლე, სადაა თვალთა ნათელი და მშვიდობა.

15ვინ იპოვა სიბრძნის ადგილი და ვინ შევიდა მის საგანძურში?

16სად არიან ხალხთა მთავარნი და დედამიწის მხეცთა მეუფენი?

17ისინი, ცის ფრინველებით რომ იქცევდნენ თავს, ანდა ოქრო-ვერცხლის მხვეჭელნი, რომელთა იმედიც აქვს ხალხს და რომელთა ხვეჭასაც არ უჩანს ბოლო?

18სად არიან ვერცხლის მჭედელნი, რომელთაც სხვა საზრუნავი არა ჰქონდათ, და რომელთა ნახელავსაც ვეღარსად ჰპოვებთ?

19გაქრნენ, ჯოჯოხეთს ჩავიდნენ და სხვები მოგვევლინნენ მათ ნაცვლად.

20ახალგაზრდებმა იხილეს ნათელი და დამკვიდრდნენ დედამიწაზე, მაგრამ ცოდნის გზა კი ვერ შეიცნეს.

21ვერც მის ბილიკებს მიაგნეს და ვერც მისი წვდომა შეძლეს; მათი შვილებიც შორს დარჩნენ ცოდნის გზიდან.

22არც ქანაანში სმენიათ მისი სახელი და არც თემანში უხილავთ.

23ვერც აგარის შვილებმა, მიწაზე რომ ეძებდნენ ცოდნას, ვერც მერანელმა და თემანელმა ვაჭრებმა, ვერც არაკთა მთხრობელებმა და ცოდნის მძებნელებმა ვერ მიაკვლიეს სიბრძნის გზას და ვერ შენიშნეს მისი ბილიკნი.

24ო, ისრაელ, რა დიდია უფლის სახლი და რაოდენ ვრცელია მისი სამკვიდრო.

25დიდია და უსასრულო, მაღალი და განუზომელი.

26იქ იშვნენ ბუმბერაზები, დასაბამითვე ხელოვანნი, ტანად ბრგენი და ომებში გამობრძმედილნი,

27მაგრამ არც ისინი გამოურჩევია ღმერთს და არც ცოდნის გზა უსწავლებია მათთვის.

28ამიტომაც დაიღუპნენ, რადგანაც არ ჰქონდათ სიბრძნე, დაიღუპნენ თავიანთი უგუნურობით.

29ვინ ავიდა ზეცად, ვინ დაეუფლა სიბრძნეს და ჩამოიტანა ღრუბლებიდან?

30ვინ გავიდა ზღვის გაღმა, ვინ მიაკვლია მას და წამოიღო, წმიდა ოქროზე უმჯობესი?

31არავინაა მისი გზის მცოდნე და არც მისი ბილიკის გულისხმისმყოფელი.

32მაგრამ ყოვლის მცოდნემ იცის იგი; თავისი გონებით მიაკვლია მან, ვინც საუკუნოდ განამზადა ქვეყნიერება და აავსო იგი ოთხფეხა ცხოველთა სიმრავლით;

33ვინც ნათელს გვიგზავნის და მოდის ნათელი; უხმო მას და ისიც დაემორჩილა თრთოლვით.

34გაბრწყინდნენ ვარსკვლავები თავიანთ სახმილავებში და აღივსნენ ლხენით.

35უხმო მათ და მიუგეს – აქ ვართო, და სიხარულით აციმციმდნენ თავიანთი შემოქმედისთვის.

36ესაა ღმერთი ჩვენი და არავინაა მისი სადარი.

37მან მიაკვლია სიბრძნის ყველა გზას და ასწავლა იგი თავის მონას – იაკობს და თავის საყვარელს – ისრაელს.

38შემდგომ ამისა დედამიწაზე გამოჩნდა და ტრიალებდა კაცთა შორის.

4

4^1ესაა უფლის ბრძანებათა წიგნი და სჯული, რომელიც საუკუნოდ იქნება.

2მოიქეც, იაკობ, აიღე იგი და იარე ბრწყინვალებისაკენ მისი ნათლისა.

3ნუ მისცემ სხვას დიდებას შენსას და ნურც შენს სარგებელს – უცხო ხალხს.

4ნეტარი ვართ, ისრაელ, რადგანაც ვიცით, რა არის კეთილსასურველი ღვთისათვის.

5მხნედ იყავ, ჩემო ერო, ხსოვნავ ისრაელისა!

6დასაღუპად კი არ მიეყიდეთ ხალხებს, არამედ იმიტომ, რომ განარისხეთ ღმერთი;

7გააალმასეთ თქვენი შემოქმედი, რადგანც ეშმაკებს სწირავდით მსხვერპლს და არა ღმერთს;

8დაივიწყეთ თქვენი მასაზრდოებელი უკვდავი ღმერთი და დაამწუხრეთ თქვენი აღმზრდელი იერუსალიმიც.

9რადგანაც იხილა თქვენზე მოწეული ღვთის რისხვა და თქვა: „ისმინეთ, სიონის მკვიდრნო, ღმერთმა მომივლინა დიდი მწუხარება;

10რადაგანც ვიხილე ძეთა და ასულთა ჩემთა ტყვეობა, რისთვისაც გასწირა ისისნი წარუვალმა.

11სიხარულით ვზარდე ისინი და ტირილითა და ვაი-ვიშით კი განვუტევე.

12ნურავინ ხარობს იმის გამო, რომ ქვრივ-ოხერი ვარ და ყველას მიერ მიტოვებული; იმიტომ ვიქეც უდაბნოდ, რომ ჩემმა შვილებმა სცოდეს, რადგანაც აღარ მისდიეს ღვთის სჯულს;

13ვერ შეიცნეს მისი მართლგანაწესი, დააგდეს მისი მცნებების გზა და არც სწავლის ბილიკს გაჰყვნენ მისი სიმართლით.

14მაშ, მოდით, სიონის მკვიდრნო, გაიხსენეთ ძეთა და ასულთა ჩემთა ტყვეობა, რისთვისაც გასწირა ისინი წარუვალმა. (საუკუნომ)

15რადგანაც შორიდან მოუვლინა მათ ხალხი, ურცხვი და უცხოენოვანი, რომელსაც არც მხცოვანის რიდი აქვს და არც ყრმის სიბრალული.

16წაჰგვარეს ქვრივს საყვარელი ძენი და მარტოხელას აღარ შეარჩინეს ასულნი.

17მე კი რით შემიძლია შეგეწიოთ?

18რადგანაც მტრების ხელიდან მხოლოდ ის თუ გიხსნით, ვინც თავს დაგატეხათ ამდენი უბედურება.

19მაშ, წადით, შვილებო, წადით, რადგანაც მე უდაბნოდ ვიქეც.

20განვიძარცვე მშვიდობის სამოსი და შევიმოსე ძაძა ჩემი ვედრებისა; მთელი ჩემი დღე და მოსწრება არ მოვიშლი ღაღადისს წარუვალის მიმართ.

21გამხნევდით, შვილებო, ღმერთს უხმეთ და ის დაგიხსნით მძლავრებისგან და მტრების ხელიდან.

22რადგანაც წარუვალისაგან ველოდი თქვენს ხსნას და წმიდამ მომივლინა სიხარული შეწყალებისა, რომელსაც მალე თქვენც მოგივლენთ წარუვალი მხსნელი.

23მე ტირილითა და გლოვით განგიტევეთ, ღმერთი კი სიხარულითა და შვებით დამიბრუნებს თქვენს თავს სამარადისოდ.

24ვინაიდან, როგორც დღეს იხილეს სიონის მკვიდრთა თქვენი ტყვეობა, ასევე მალე იხილავენ თქვენს ხსნასაც, რაც გეღირსებათ დიადი დიდებითა და წარუვალის ბრწყინვალებით.

25შვილებო, დაითმინეთ თქვენზე მოწეული ღვთის რისხვა; უწყალოდ გდევნა შენ მტერმა, მაგრამ მალე იხილავ მის დამხობას და ფეხით შესდგები ქედზე.

26ჩემი ნებიერნი ნარ-ეკლიან გზას დაადგნენ; ისე წაასხეს მტრებმა, როგორც მოტაცებული ფარა.

27გამხნევდით, შვილებო, და შეჰღაღადეთ ღმერთს, რადგანაც გაგიხსენებთ ის, ვინც ამ დღეში ჩაგყარათ.

28როგორც განზრახული გქონდათ ღვთისგან განდგომა, ახლა ათმაგად უფრო მძაფრი იყოს თქვენი სურვილი მისკენ მიქცევისა და მისი ძებნისა.

29რადგან ვინც თავზე დაგატეხათ უბედურება, საუკუნო სიხარულსაც მოგივლენთ თქვენივე ხსნის მეოხებით.“

30გამხნევდი, იერუსალიმ, ნუგეშს გცემს შენი სახელმდებელი.

31ვაი, შენს ბოროტისმყოფელთ, რომელნიც ხარობდნენ შენი დამხობით!

32ვაი, ქალაქებს, რომელთაც ემონენ შენი შვილები! ვაი, ქვეყანას, რომელმაც მიიღო შენი ძენი;

33ვინაიდან როგორც ხარობდა შენი დაცემით და ილხენდა შენი დამხობით, ისევე ივაგლახებს თავისი დაქცევის გამო.

34წავართმევ მას ხალხმრავლობის სიხარულს და გლოვად ექცევა თავისი სიქადული.

35რადგანაც დიდი ხნით გადმოვა მასზე ცეცხლი წარუვალისგან და კიდევ უფრო დიდ ხანს ეშმაკთა სამკვიდროდ იქცევა იგი.

36გახედე აღმოსავლეთს, იერუსალიმ, და იხილე სიხარული, ღვთისაგან მომავალი შენსკენ.

37აჰა, მოდიან შენი ძენი, შენს მიერ განტევებულნი; მოდიან აღმოსავლეთიდან დასავლეთამდე წმიდის სიტყვით შეკრებილნი და ღვთის დიდებით გალაღებულნი.

5

5^1განიძარცვე, იერუსალიმ, სამოსი შენი გლოვისა და სიმძიმილისა და ღვთის დიდების მშვენება შეიმოსე სამარადისოდ.

2მოისხი ორმაგი მოსასხამი ღვთისმიერი სიმართლისა და თავს დაიდგი წარუვალი დიდების შარავანდედი.

3რადგანაც ღმერთი მთელს ცისქვეშეთს უჩვენებს დიდებას შენსას.

4და საუკუნოდ დაგერქმევა მის მიერ სახელი: „დიდება სიმართლისა და მშვიდობა ღვთისმოსაობისა.“

5აღსდექ, იერუსალიმ, შედექი ქედზე, გახედე აღმოსავლეთს და იხილე შენი ძენი, მზის დასავლიდან აღმოსავლამდე შეკრებილნი წმიდის სიტყვით, რომელნიც ხარობენ იმის გამო, რომ ღმერთმა გაიხსენა ისინი.

6ფეხით გავიდნენ შენი ბჭიდან, მტრების მიერ წარეკილნი, ღმერთი კი დიდებით დაგიბრუნებს მათ, როგორც სამეფო ტახტის მემკვიდრეთ.

7რადგანაც ღვთის განგებით ყველა მაღალი მთა და მარადი ბორცვი უნდა დადაბლდეს, ხევები კი ამოივსოს მიწის მოსასწორებლად, რათა ისრაელი მტკიცედ ვიდოდეს უფლის დიდებით.

8ხოლო ჭალები და ყოველი კეთილსურნელოვანი ხე ისრაელს უნდა უჩრდილავდეს ღვთის ბრძანებით.

9რადგანაც ღმერთი სიხარულით წარუძღვება ისრაელს თავისი დიდების ნათელში, თავისი წყალობისა და სიმართლის თანხლებით.

Table of Contents

- ბიბლია

- სათაურის გვერდი

- ბარუქ წინასწარმეტყველი

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5